در هر جامعه ای توسعه همه جانبه آن بستگی به نیروی متخصص و تحصیلکرده در تمامی زمینه ها داشته که در صورت بکارگیری مطلوب آن می تواند نقش عمده در پیشرفت و  رشد را ایفا نماید متاسفانه  مشگین شهر با دومشکل عمده در این خصوص مواجه بوده که در عقب ماندگی این شهرستان بی تاثیر نبوده و لازم است آسیب شناسی جدی در این زمینه صورت پذیرد  اول اینکه بستر مناسب در شهرستان برای بکار گیری نخبگان و جود نداشته و به لحاظ بی توجهی و جایگاه قائل نشدن و عدم پذیرش در آحاد جامعه و عمدتا هم با بی مهری های مختلفی روبرو بوده که باعث عزیمت آنان به مراکز استا نها و پایتخت شده است که این خود جای بحث فراوان دارد

از طرفی دیگر خود این عزیزان در طول این سالیان دراز لطف خود را به شهرستان دریغ نموده و از مشارکت در بازسازی و رشد علمی ، فکری و اجتماعی  ودر سایر ابعاد خود را به عقب کشیده اند حال سوال اینجاست بایستی این درد را به چه کسی بگوییم و از چه جایگاهی کمک به طلبیم در حالیکه در تمامی سطوح مدیریتی علمی و پزشکی و غیره واقعا نخبگان طراز اول کشوری و حتی جهانی داریم و این مسئله به یک درد اجتماعی تبدیل گشته و گاها که به با برخی از دوستان رابطه برقرار می کنیم می بینیم که دچار قهر از وطن شده اند

پس بنابرین تا مادامی که در این عزیزان انگیزه حب وطن ایجاد نشود و دوستان نسبت به شهرستان خود توجه جدی نداشته باشند باید منتظر حوادث و اتفاقات ناگوار در عرصه های مختلف باشیم و از طرف شهرستان باید بگوییم      داد از غم تنهایی